
آنگاه که غرور کسی را له می کنی ، آنگاه که کاخ آرزوهای
کسی را ویران می کنی ، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش
می کنی ، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که
حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی
، آنگاه که خدا را می بینی و بنده ی خدا را نادیده می گیری ،
می خواهم بدانم ، دستانت را به سوی کدام آسمان دراز
می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی ؟ به سوی کدام
قبله نماز می گذاری که دیگران نگذارده اند .
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم مرداد 1385ساعت 10:8  توسط نگین
|
