چقدر سخته تو چشمهاي كسي كه تمام عشقت رو دزديده و به جاش يه زخم
هميشگي رو به قلبت هديه داده زل بزني و به جاي آنكه لبريز از كينه و نفرت
بشي ، حس كني هنوزم دوسش داري .
چقدر سخته توخيالت ساعت ها باهاش حرف بزني اما وقتي ديدیش هيچ
چيزي به جز سلام نتوني بگي ...
چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه ، اما مجبور
باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم مرداد 1385ساعت 10:41 توسط نگین
|