تک ستاره دل

tannaz64 — Sat, 28 Oct 2006 07:08:09 GMT

هواي شهر آلوده

تمام كوچه ها بن بست

خيابان ها همه درپيچ وتاب خويش مي لولند

زمين سرد و هوا مسموم

دگر عشقي

در اين شهر پر از نيرنگ پيدا نيست

و هر چه هست نيرنگ است

تزوير است

تمام روزهاي من

گره خوردند با اين انتظار تلخ و بي پايان

و من مرگ اميد و آرزو هايم

به چشم خويش ديدم

نمي دانم چگونه دلش آمد كه تنهايم گذارد

مرا تنها به دست غم سپارد

نمي دانم چراراضي به هجران شد؟

به هجراني كه قلبم را

پر از درد وتألم كرد

نمي دانم چرا بايد چنين بي رحم باشد؟

هم او كه

عشق را در عمق چشمانش خودم ديدم

و شايد هم خطا كردم

خطا ديدم

ولي نه ... دوستم مي داشت

خودش مي گفت عاشق گشته است از دل

مرا بسيار دوست مي دارد

نمي دانم چرا اما رهايم كرد؟

نمي دانم ، خداوندا ، نمي دانم

و اينك عاشقي آشفته حالم

در اين بازار بي مهري

نه راهي دارم و نه شوق پروازي

نه امروزي ، نه فردايي

نه سازي و نه آوازي

غريب افتاده اي در كنج تنهايي

اسير نا مراديها

و جور روزگار كج

نه ديگر ميل رفتن هست و نه ديگر

هواي ماندني دارم

هواي شهر سنگين است و بوي غربتي دارد

و من حيران و سرگردان

به اميدي كه شايد يادمن افتد

كنار اين خيابانهاي بي معني

و زير اوج بارانهاي بي مفهوم

هميشه عشق او را در دل خود زنده مي دارم

tannaz64 — Sun, 03 Sep 2006 14:12:18 GMT

وقتی در جواب اينکه چرا منو دوست نداشتی گفتی اصلا به تو از همون روز

اول علاقه ای نداشتم . فهميدم قشنگ ترين احساسم به من خيانت کرده .

اين درد عشق کهنست که منو می سوزونه ولی چرا باور ندارم که منو دوست

نداره .

tannaz64 — Wed, 23 Aug 2006 14:57:10 GMT

نمی دانم چرا رفتی؟

نمی دانم چرا شاید خطا کردم

وتو، بی آنکه به فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا، تاکی، برای چه؟ ولی رفتی

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید

tannaz64 — Thu, 17 Aug 2006 07:10:18 GMT

چقدر سخته تو چشمهاي كسي كه تمام عشقت رو دزديده و به جاش يه زخم

هميشگي رو به قلبت هديه داده زل بزني و به جاي آنكه لبريز از كينه و نفرت

بشي ، حس كني هنوزم دوسش داري .

چقدر سخته توخيالت ساعت ها باهاش حرف بزني اما وقتي ديدیش هيچ

چيزي به جز سلام نتوني بگي ...

چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه ، اما مجبور

باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري

tannaz64 — Tue, 15 Aug 2006 07:27:18 GMT

توبه مي کنم ديگر کسي را دوست نداشته باشم حتي به قيمت سنگ شدن

توبه مي کنم ديگر براي کسي اشک نريزم حتي اگر فصل چشمانم براي هميشه

زمستان شود چشمانم را مي بندم ...

توبه مي کنم ديگر دلم برايت تنگ نشود حتي چند لحظه ، قول مي دهم نامت

را بر زبان نيآورم لبهايم را مي دوزم .

توبه مي کنم ديگر عاشق نشوم قلبم را دور مي اندازم براي هميشه و به کوير

تنهايي سلام ميکنم .

tannaz64 — Thu, 10 Aug 2006 15:10:18 GMT

صداي شكستنم را نشنيدي؟؟؟

تا كي به اميد فرداي پر از مهرباني فال بگيرم با حافظ؟؟

تا كي از فرصت استفاده كرده و يك دل سير گريه كنم لابه لاي

باران ها؟؟؟ هنوز صدايت از دفتر دلم پاك نشده است...

وخط خطي هاي نگاهت !!!آنقدر آه كشيدم و نگاه كردم به ابرها كه

آسمان رنگ انتظارم شد...

چشمانت خيال گفتن رازي را دارد.. كه لبهايت طفره مي روند..

شايد راز رفتن است و جدايي... شايد هم تنفر.... بگو ..

در خلوت يلداي ام بگو تا من از دلواپسي و گورها از

تنهايي به در آيند.....

پرسه ميزنم ميان دلتنگيهاي خويش... تداعي ميكنم خاطره ها را ...

عشق را كم و بيش!!! شايد گره از اندوهم گشوده شود

با ته مانده طاقتي ...

لمس ميكنم زندگي ساطور شده را و خود را كه در چك چك

سلولهايم پير مي شوم.....هنوز بر لبهايت ننشسته ..نوشيدي ام و من

كيش شدم ...

وتو مبهوت و مات !!! هيهات از بازي روزگار ... هيهات!!!

بي آنكه بدانم روزي برايم خاطره اي خواهي شد به زندگي لبخند زدم و

به عشق سوگند خوردم ... حالا!!! چهره ژوليده ام را در آئينه كه

مي بينم فكر ميكنم كه آنقدر با خودم صميمي شده ام كه بگويم

مرگ بر اعتماد....

طعنه هاي عقرب گونه ات هم عشق را از چشمم نينداخت...

تنها به من آموخت عشق بايد الهي باشد و بس.....!!!

گاهي اوقات خود را گم ميكنم... مثل حالا!!!

اما صدايي انگشت به دهان مي گويد: فكر ميكنم شما را جايي ديده

ام ! اما نميدانم مگر سواد ندارند... روي پيشاني من كه نوشته شده

صاحب اين عكس سالها قبل مرده است.....

شايد تو هم مسافري عجول بودي كه نخوانده رفتي يا من راوي بي

تجربه آخرين قصه كه بدون هيچ صدايي با خيالي كه ديگر رنگ

نداشت روي خودم خط كشيدم..... آري روي خودخط كشيدم ... من

مرده ام... گريه بي فايده است...

گريه مكن..مهربان باش مهربان!!!!!!!!

tannaz64 — Wed, 02 Aug 2006 06:37:18 GMT

آنگاه که غرور کسی را له می کنی ، آنگاه که کاخ آرزوهای

کسی را ویران می کنی ، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش

می کنی ، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که

حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی

، آنگاه که خدا را می بینی و بنده ی خدا را نادیده می گیری ،

می خواهم بدانم ، دستانت را به سوی کدام آسمان دراز

می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی ؟ به سوی کدام

قبله نماز می گذاری که دیگران نگذارده اند .

tannaz64 — Mon, 31 Jul 2006 07:46:03 GMT

tannaz64 — Thu, 27 Jul 2006 06:29:18 GMT

tannaz64 — Wed, 26 Jul 2006 05:58:18 GMT

منم اين خسته دل درمانده ، که به تو بيگانه پناه آورده

منم آن از همه دنيا رانده در رهت هستي خود گم كرده

از ته كوچه مرا مي‌بيني مي‌شناسي‌ام و در مي‌بندي

شايد اي با غم من بيگانه ، بر من از پنجره‌اي مي‌خندي

با تو حرفي دارم....... خسته‌ام........ تنهایم

جز تو اي دور از من ، از همه گریزانم

گريه كن،گريه،نه بر من خنده ، ياد من باش و دل غمگينم

خوب ديروزي من ، در بگشا كه بگويم ز تو هم دل كندم

خسته‌ام از اين همه دلتنگي‌ها ، بر تو و عشق و وفا مي‌خندم

با تو حرفي دارم....... خسته‌ام..........تنهایم

جز تو اي دور از من ، از همه گریزانم